در اين صورت ، اگر خداوند منّان ، پاسخ مثبت به او بدهد و خواهشش را بر آورده سازد ، موجب هلاكت او خواهد شد . اين مسأله بسيار واضح و روشن است و نيازى به توضيح ندارد كه يك وقت چيزى را طلب مىكنيم ، اما پس از مدتى از شرّ آن به خدا پناه مىبريم . و در مقابل ، از چيزى فرار مىكنيم ، اما پس از گذشت مدتى ، به دنبالش مىگرديم . سخن على - عليه السّلام - نيز همين معنا را مىرساند آنجا كه مىفرمايد : 20 - « ربّ امر حرص الانسان عليه فلمّا ادركه ودّ ان لم يكن ادركه » . يعنى : « چه بسا انسان نسبت به چيزى حريص است و آن را مىطلبد و چون به آن دسترسى پيدا كرد ، دوست مىدارد كه اى كاش ! اصلا بدان نمىرسيد » . جان كلام در آيهء شريفهء سورهء بقره نهفته است كه ما را از ديگر سخنها بىنياز مىسازد ، مىفرمايد : - وَ عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ « 1 » . يعنى : « چه بسا از چيزى بدتان مىآيد ، در حالى كه آن چيز برايتان خير است . و چه بسا چيزى را خوش داريد و حال آنكه برايتان شرّ مىباشد ، خدا مىداند ولى شما نمىدانيد » .

--> ( 1 ) سورهء بقره ، آيهء 216 .